DINA UND DIMITRIS 2015 VOR LEGENDÄREN "ITHAKI"

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Φίλοι,

Παρόλο που στηρίζω την προσπάθειά σας, λόγω διαμονής στο εξωτερικό δεν είχα την ευκαιρία να έρθω σε επαφή μαζί σας, και μπορώ να συνεισφέρω μόνο θέτοντας κάποια ερωτήματα, που ίσως τεθούν και από άλλους, ως έναυσμα για περαιτέρω συζήτηση.

Η διακύρηξη παρουσιάζει πολύ εύστοχα τα προβλήματα που καλείται να αντιμετωπίσει ο ελληνικός πολιτισμός αν θέλει να επιζήσει ως ιστορικό υποκείμενο, επίσης πολύ πειστικά τονίζεται η ανάγκη για ένα καινουριο συλλογικό όραμα της κοινωνίας.

DINA DIMITRIS ITHAKI 38 JAHREN DANACH
2015 Dina und Dimitris vor der legendären Münchner Kneipe der siebziger Jahren TAVERNA ITHAKI (München, Tulbeck str. )

Φυσικά μια διακήρηξη δεν μπορεί να δώσει έτοιμες λύσεις σε πολύπλοκα κοινωνικά ζητήματα, η απαρρίθμηση των βασικών θέσεων συνεισφέρει όμως στην περαιτέρω συζήτηση, αλλά ίσως πιο σημαντικά υποδηλώνει ότι υπάρχει η πολιτική βούληση να αντιμετωπιστούν προβλήματα και να προταθούν λύσεις.

Αναγκαστικά όταν γίνεται μια τέτοια σύντομη παρουσιάση των βασικών θέσεων υπάρχει ο κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν φράσεις που χρησιμοποιούνται στο καθημερινό πολιτικό λόγο και είναι αναγωρήσιμες που όμως σε δεύτερη ανάγνωση φαίνεται να αντιφάσκουν με άλλες θέσεις τις διακύρηξης.

Για παράδειγμα στην ενότητα ΣΤ.  το απόσμασμα:

 Η στρατηγική, επομένως, για την ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας είναι μία και μοναδική: Να αποαναπτύξουμε τις παρασιτικές δραστηριότητες, και να δημιουργήσουμε μια νέα οικονομική δυναμική, στηριζόμενοι στα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και της κοινωνίας: Το περιβάλλον και τις παραδοσιακές αγροτικές πρακτικές, που εκσυγχρονιζόμενες μπορούν να δώσουν υψηλής ποιότητας αγροτικά προϊόντα· το μορφωτικό προβάδισμα του ελληνικού εργατικού δυναμικού και την έφεσή του στην επινοητικότητα και την πολυειδίκευση –πλεονεκτήματα που σήμερα καρπώνονται οι δυτικές χώρες μέσα από τον εκπατρισμό εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων·

θεωρώ ότι υοθετεί εμμέσως επιχειρήματα του πολιτικού εχθρού (οικονομικού φιλελευθερισμού). Η αναφορά στην χρήση συγκριτικού πλεονεκτήματος προυποθέτει την πολιτική θέση υπερ των ανοιχτών αγορών. Επίσης η αναφορά στο μορφωτικό προβάδισμα ως είδος ανθρώπινου κεφαλαίου (human capital) επίσης προέρχεται απο την εργαλειοθήκη του οικονομικού φιλελευθερισμού και συνήθως επιστρατεύεται για να προωθηθεί η αποβιομηχανήση.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη η ενότητα ΣΤ πάσχει σε σχέση με άλλες ενότητες γιατί υοθετεί έμμεσα νεοφιλελευθερα οικονομικά επιχειρήματα (ή μυθολογίες) και επίσης δεν εξήγεί ποιός ο οργανικός λόγος που το ελληνικό κεφάλαιο είναι παρασιτικό, εκτός εάν αυτοι θεωρούνται μόνο ιδεολογικοί και καθόλου αντικειμενικοί.

Επίσης φοβάμαι ότι η πρόταση

Η ταυτότητα των ανθρώπων δεν είναι ένα κλειστό και μονοδιάστατο σύστημα, γιατί οι άνθρωποι διαθέτουν πολλαπλές ταυτότητες, φύλο, ηλικία, έθνος, γλώσσα, κοινωνική τάξη, θρησκεία και παραδόσεις, πολιτισμό, επάγγελμα, τοπικότητα 

εισάγει από την πίσω πόρτα ξανά τον πολυτισμικό φιλελευθερισμό, και εν τέλη τον εθνομηδενισμό, που υποτείθεται ότι είναι ο εχθρός. Εαν υποθέσουμε ότι τα κινήματα φτιάχνονται γύρω απο κοινά συμφέροντα και όχι γύρω απο ταυτότητες ίσως αποφευχθεί ο κατεκερματισμός του ατόμου σε ταυτότητες, που είναι αναγκαστικά διακριτές για να μπορέσουν να ανακαλυφούν συμφέροντα που είναι, ίσως, κοινά.

Αυτές οι μικρές παρατηρήσεις στοχεύουν απλά ως συνεισφορά στον δίαλογο απο τον οποίο είμαι αναγκαστικά αποκλεισμένος. Εύχομαι να συνεχιστεί επιτυχώς η προσπάθεια συσπείρωσης, γιατί το έχει ανάγκη η Πατρίδα μας.

Kommentar hinterlassen

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.