ΕΚΛΟΓΕΣ: Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΗΣΗΣ* ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

ΕΚΛΟΓΕΣ: Η ΠΛΗΡΗΣ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΔΗΣΗΣ* ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ.

του Δημήτρη Κουτσομητόπουλου

 

Ας ξεκινήσουμε με μια παραδοχή.

Σε μένα ( πιστεύω και σε πολλούς άλλους) οι τελευταίες εκλογές και ιδιαίτερα ο προεκλογικός αγώνας, πρόσφεραν μεγάλη υπηρεσία.

Μ1 έβγαλαν από το άγχος το μερικό αδιέξοδο και την σύγχυση , τα οποία το τελευταίο διάστημα με είχαν σ‘ ένα βαθμό κυριαρχήσει.

Και για να αποφύγω απο την αρχή κάθε παρεξήγηση, όσο και να φαίνεται παράξενο, η αιτία των προβλημάτων μου δεν βρισκότανε μόνο στον τρόπο διαχείρισης των κοινών από την απελθούσα ΝΔ, και κατ‘ επέκτασην, η εξαφάνισή τους δεν μπορεί να έχει σχέση και με τις προσδοκίες ή μή που μπορεί να γεννά η άνοδος του άλλου μεγάλου κομμά-τος στην εξουσία. Οχι, πραγματικά, νομίζω ότι η ύπαρξη αυτών των προβλημάτων οφείλονταν κάπου αλλού. Είχε τις αιτίες της στους ανελέητους βομβαρδισμούς και στις ιερεμιά&ς που δέχονταν τα τελευταί χρονιά, καθη-μερινά η συνείδησή και ο ψυχικός μου κόσμος , από τους διάφορους „επιφανείς* δημοσιολογικούς και δημοσιογραφικούς κοντυλοφόρους οι οποίοι μάλιστα το τελευταίο διάστημα, και με αφορμή τα εθνικά μας θέματα, είχαν γίνει πλέον καταιγιστικοί.

Ειλικρινά, όποτε τολμούσα να σηκώσω κεφάλι και να σκεφτώ συγκριτικά υπέρ του πολιτιστικού χώρου και της καταγωγής μου, μπροστά μου ξεπετάγονταν οι ιερεμιάδες που φιλοξενεί ο ελληνικός τύπος (έχει και ο δικός μας χώρος τους προοδευτικούς του. δημοσιολόγους…), οι οποίες επισείοντος την απειλή αποβολής μας απ’ αυτό τον „παράδεισο“ („ευρωπαίοι δεν μας θέλουνε“), και ανασείροντας τις καταχωνιασμένες στά βάθη της συνείδησής μου ’ονεφιτές’ εικόνες περί της Δύση, τις οποίες μου είχε εμφυσίσει με χίλιους τρόπους ένας ορισμένος πολιτιστικός κύκλος (π.χ. η δυτικότροπη λογοτεχνία, κινηματογράφος, τέχνη κλπ.), με κατακεραύνωναν θυμίζοντάς μου ότι είμαστε ακόμα „βαλκάηοι“ και „ανατολίτη“.

Και „ανατολίτες“ και „βαλκάνιοΓ, για την „πεφωτισμέ­νη“ Δύση, πέρα από τα „γνωστά“ περί „τεμπελιάς“, „χρο- νοβόρας και αναπαραγωγικής ραθυμίας“, „ανορθο- λογιαμου“, „έλλειψη προγραμματισμού“ και „χαοτικού τρόπου ζωής κλπ., σημαίνει βέβαια και έλλειψη „πολιτικής κουλτούρας“!!!. Σημαίνει ανυπαρξία „δημοκρατικού“ διαλόγου και τάση για „άναρχο υποκειμενισμό“. Και τέλος και αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία για όλους τους „προοδευτικούς“ „δυτικούς“ και για όλες τις δυτικό­τροπες εκφάνσεκ. „βαλκάνιος“ σημαίνει πολιτική πρα­κτική η οποία διαμορφώνεται στον δρόμο στο καφενείο, στο πεζοδρόμιο. Πρακτική που όπως είναι λογικό, δεν μπορεί επ‘ ουδενί λόγω να έχει σχέση με την „πολωμένη“ ατμόσφαιρα

και την μακάρια ηρεμία, που προσφερεται σε μιά „πολιτισμένη „συζήτηση στην τελεόραση. Οπου πλέον, ξεκομμένοι από αυιή την „πεζοόρομιαη) – μαζική“ και εξ αυτού πολλές φορές άναρχη λειτουργία, „κόσμιοι“, καθισμένοι στον καναπέ του σαλονιού αναπτύσουμε ένα „συνεχή εντατικό δημοκρατικό διάλογο“. Εναν διάλογο όχι βέβαιαμε τομ διπλανό μας αλλά με τους καλεσμένους της „Τι/Βι“, και με τις ευλιγίες του συντονιστή ο οποίος όντας „το εργαλείο μιας ουδέτερης και αντικειμενικής δημοσιογραφία-δημοσιολογίας“, μας εκπροσωπεί όλους επαξίως.

Ομως απ‘ αυτή την „βάρβαρη“ πραγματικτητα, τώρα όντως έχουμε φύγαμε ανεπιστρεπτί.. Τώρα όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν. Τώρα πλέον είμαστε ΕΥΡΩΠΗ!!!

Και για του λογου το αληθές οι εκλογές και ο προεκλογικός αγώνας.

Ειλικρινά όποιος είχε την τύχη ένα ζήσει ένα μέρος και μόνο του προεκλογικού αγωνα,όπως αυτός διαμορφώθηκε μέσα από τα ΜΜΕ, και ιδίως από την τηλεόραση, είναι  σίγουρο ότι θα διαπίστωσε ότι επιτέλους εισακούστηκαν οι επικλήσεις των πεφωτισμένων με το δυτικότροπο ορθολιγισπκό πνέυμα διανοούμενων και δημοσιολόγων, για πολιτισμένες και εξευρωπαϊσμένες εκλογές κλπ..

Πράγματι, παρόλα τα „υπολείμματα“ – βλέπε αφισοκολλήσεις τριτοκοσμικά πανηγύρια, και συγκεντρώσεις για τα επινίκια – τουλάχιστον στο επίπεδο της συμμετοχής των ΜΜΕ στην διαμόρφωση της πολιτικής άποψης και ζωής , ξεφύγαμε από τον „βάρβαρο“, άναρχο και αντιορθολογικό τρόπο επικοινωνίας μέσω πεζοδρομιακων συζητήσεων, προκηρύξεων“, πηγαδιων κλπ..

Και για το προσδιορισμό του πολιτισμικού μας στί­γματος, αν λάβει κανείς υπόψην του τις „απόψεις“ των κηνσόρων της δημοσιολογίας αλλά και πολλούς άλλους η επεκράτηση τον ΜΜΕ έχει μεγάλη σψασία. Γιατί γιά όλους αυτούς η προπαγανδιζόμενη „Δύση“ πέρα όλων των άλλων ορίζεται και ως η κοινωνία της οποίας το

Kommentar hinterlassen

Deine E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht. Erforderliche Felder sind mit * markiert.